Onder de Twitter alias #waggiewoensdag vertrokken Rick, Thomas, Reinier en ik woensdag 1 september richting Enschede om daar eens een bezoekje te brengen aan gamecafé WZZRD . Iets waar ik voorafgaand behoorlijke verwachtingen van had. Rijen Kinects, Wii’s, PS3’s, Xboxen, PC’s, Race Seets geplaatst in een grote hal behoorden tot mijn verbeeldingen voorafgaand aan dit uitstapje. Eenmaal gearriveerd bleek hier weinig van terug te zien. Sterker nog gamecafé WZZRD, was ook daadwerkelijk een café met een bar met daarom heen een aantal consoles en PC’s. Lichtelijk teleurgesteld met het geen dat ik daar aantrof, heb ik mij desalniettemin die middag goed kunnen vermaken.
Na een aantal keer rond gekeken te hebben, heb ik mijzelf samen met Reinier gewaagd aan een potje racen. We settelden onszelf in de twee racestoelen om vanuit daar het tegen elkaar op te nemen. In de hoop dat ik mij achter het stuur gekropen had van Gran Turismo 5 werd deze hoop snel getemperd doordat de al weer wat oudere game Need for Speed: Pro Street 2 afgespeeld werd. Teleurgesteld pakte ik het stuur beet en trapte ik het gas in, maar na 1 á 2 ronden geracet te hebben gaven ik en Reinier er alweer de brui aan. Het spel kon ons helaas niet langer vermaken.
Vervolgens ben ik mijn groepsgenoten gaan observeren op het geen waar zij zich mee vermaakten. Van fanatieke Call of Duty headset gamers tot lachende en gierende vrouwen achter Mariokart. Zeer vermakelijk om te zien. Uiteindelijk kwam ik bij één van mijn favoriete games uit: Guitar Hero. Ik had de game al enige tijd niet meer gespeeld, dus waagde ik mij opnieuw aan een potje digitaal gitaar spelen. Met de heerlijke beats van de Rolling Stones Paint it Black waande ik mij met mijn gitaar in de jungle van Vietnam (Tour of Duty). Ik merkte al snel dat mijn skills niet meer van het oude niveau waren, maar na enkele minuten gespeeld te hebben kreeg ik de smaak weer te pakken. Ik had graag de hele middag door willen spelen, maar heb helaas mijn gitaar af moeten staan aan de andere ‘rocksterren’.
Na een kwartiertje gespeeld te hebben brak het zweet mij wel een beetje uit, dus werd het tijd om ons neer te zetten achter de bar. Om daar te genieten van een heerlijk biertje. Na even gepraat te hebben kwamen we er toch achter dat een gamecafé als deze niet aan onze wensen voldeed. We misten de recente titels als Gran Turismo 5, Black Ops, PES 2011, maar met name het retro gamen was voor ons een aangename afwisseling geweest. Een paar Sega Mega Drives of Super Nintendo’s had in ons optiek niet misstaan. Daardoor hebben we onszelf verplaatst buiten de Wzzrd, om daar eens een kijkje te nemen bij de arcade gamekasten. Twee groepsgenoten waren al snel verknocht aan de flipperkasten. Na een paar potjes gespeeld te hebben en een paar euro’s lichter viel ons oog op de pooltafel. Al snel werden de 15 ballen in positie gebracht om daar eens ouderwets een potje te poolen.
Een paar potjes pool later werd ik geroepen door Michelle en Roos om het tegen hun op te nemen met Mario Kart voor de Wii. Al snel bleek dat mijn kart skills niet te vergelijken waren met die van de vrouwen. Ze maakten me keer op keer in, en mijn mannelijk echo werd al snel gekrenkt. Dit deed gelukkig niet af aan de amusementswaarde van de game zelf. Toch kwam ik tot de conclusie dat ik gewoon een klassieke controller in mijn handen moet hebben om een goed potje te kunnen gamen. Voor mij geen rare capriolen voor een scherm, maar gewoon twee handen om een controller en knoppen bashen maar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten